15/7/17

Κύπρος 1974: Πέντε Μύθοι για το Πραξικόπημα

Μάριος Ευρυβιάδης
1. Ότι ο Σαμψών και η ΕΟΚΑ Β’ οργάνωσαν το πραξικόπημα
Όχι.
Η ΕΟΚΑ Β’ υπήρξε ο πέμπτος τροχός της πραξικοπηματικής άμαξας. Ο δε Σαμψών ήταν τελείως ΑΣΧΕΤΟΣ με το πραξικόπημα. Το πραξικόπημα οργανώθηκε από την Αθήνα και υλοποίησαν χουντικοί αξιωματικοί στην Κύπρο. Αιχμή πυρός των πραξικοπημάτων υπήρξε, δυστυχώς, η ΕΛΔΥΚ – Ελληνική Δύναμη Κύπρου και επίλεκτες μονάδες της Κυπριακής Εθνοφρουράς υπό την ηγεσία χουντικών αξιωματικών. Ο Σαμψών μαζί με αριθμό σωματοφυλάκων του, βγήκε οπλισμένος στους δρόμους της Λευκωσίας το πρωΐ της 15ης Ιουλίου να μάθει τι συνέβαινε. Συνελήφθη σε οδόφραγμα και μαζί με τους σωματοφύλακές του φυλακίσθηκε στα υπόγεια του Αρχηγείου της Εθνικής Φρουράς, χωρίς να γνωρίζεται ποιος είναι.
Όταν έγινε αντιληπτή η ταυτότητά του απαίτησε να αφεθούν ελεύθεροι οι σωματοφύλακές του και αυτόν τον πήγαν στην αίθουσα επιχειρήσεων  όπου ο Στρατηγός Γεωργίτσης συντόνιζε το πραξικόπημα. Στο μεσοδιάστημα, ΗΠΑ, ΟΗΕ και άλλοι πίεζαν για «διάδοχη» κατάσταση. Κανείς από τη λίστα των πραξικοπηματιών με επιφανείς Κύπριους ταγούς, με προεξέχοντα τον Γ. Κληρίδη, δεν αποδέχονταν να αναλάβουν. Και έτσι «επελέγη»  ο Σαμψών τον οποίο η ΕΟΚΑ Β’ αλλά και ο πραγματικός της αρχηγός στην Αθήνα, που ήταν ο Ιωαννίδης καθώς και ο εκπρόσωπός του στην Κύπρο που ήταν ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, θεωρούσαν «παρανοϊκό». Εδώ έχουμε την αποθέωση του σουρεαλισμού των πραξικοπηματιών. Όταν ανακοίνωσε ο Γεωργίτσης στον Ιωαννίδη ότι επελέγη ο Σαμψών, ο τελευταίος άρχισε να βρίζει λέγοντας ότι αυτός, ο Σαμψών,  «είναι παρανοϊκός». Έλεγε δηλαδή ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα. Μετά οι δυο άρχισαν να συνεργάζονται και η πρώτη εντολή που έδωσε ο Ιωαννίδης στον Σαμψών ήταν «Νικολάκη, θέλω το κεφάλι του Μούσκου». Όταν οι χουντικοί δεν σκυλόβριζαν τον Μακάριο (τραγόπαπα, κόκκινο παπά κλπ) τον αποκαλούσαν με το πατρικό του όνομα – Μούσκο. Τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από μαγνητοφωνημένες συνομιλίες μεταξύ  Γεωργίτση – Ιωαννίδη – Σαμψών και τα πρωτοδημοσίευσε το 1975 ο μακαρίτης Christopher Hitchens. 
Όσο για την ΕΟΚΑ Β’ αυτή, στις αρχές Ιουλίου ήταν διαλυμένη με ολόκληρη την τοπική της ηγεσία στη φυλακή. Τα μέλη τους, έδρασαν σαν παλικάρια της φακής δολοφονώντας αντιστασιακούς και τους πολιτικούς του εχθρούς, αφού οι χουντικοί πραξικοπηματίες κατέλαβαν την εξουσία. Πρίν το πραξικόπημα η ΕΟΚΑ Β’ λειτούργησε προβοκατόρικα, δημιουργώντας συνθήκες εμφυλίου στην Κύπρο στα πρότυπα της Νατοϊκής οργάνωσης Gladio ή αλλιώς “Κόκκινη Προβιά», στην ελληνική της έκδοση. Κατ΄εντολή της αθηναϊκής χούντας εφαρμόστηκε στην Κύπρο, η «στρατηγική της έντασης» - “strategy of tension” ώστε να δημιουργηθούν στην Κύπρο συνθήκες που θα δικαιολογούσαν πραξικόπημα. Αυτή υπήρξε η στρατηγική της χούντας στην Κύπρο από το 1967 μέχρι το 1974. Αυτή άρχισε να υλοποιείται από τον προ-πομπό της ΕΟΚΑ Β’, το Εθνικό Μέτωπο το 1969 (και αυτό δημιούργημα της χούντας) και συνεχίσθηκε από τον ιδρυτή της ΕΟΚΑ Β’, το 1971, τον Γ. Γρίβα. Ο τελευταίος αποπειράθηκε να ανατρέψει τον Μακάριο τον Φεβρουάριο του 1972 σε συνεργασία με τον Παπαδόπουλο και να τον δολοφονήσει ένα χρόνο αργότερα. Οι γριβικοί και η ΕΟΚΑ Β’ αυτοπαραμυθιάζονταν ότι λειτουργούσαν αυτόνομα από τη χούντα. Ωστόσο, η ταχύτητα με την οποία η ΕΟΚΑ Β’ πέρασε στον έλεγχο του Ιωαννίδη, μετά τον θάνατο του Γρίβα τον Ιανουάριο του 1974, αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο.

2. Ότι στόχος του πραξικοπήματος ήταν η Ένωση 
Καθόλου.
Η ατόφια, πραγματική ένωση  είχε εγκαταλειφθεί από την Αθήνα το 1957 αν όχι από το 1956. Και η εγκατάλειψη έγινε αποδεκτή και νομιμοποιήθηκε με τις Συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου του 1960.
Η οποιαδήποτε συζήτηση για «ένωση» μετά τα γεγονότα 1963-64 αφορούσε τη «διπλή ένωση» (double enosis), δηλαδή τη διχοτόμηση, ή πιο ορθά, τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ενσωμάτωση περίπου 60% της Κύπρου στην Ελλάδα και το υπόλοιπο που θα περίσσευε από τις βρετανικές βάσεις στην Τουρκία.
Τα περί «ένωσης» ήταν η αποθέωση της χουντικής υποκρισίας στην Κύπρο. Στην γλώσσα του Orwell, ήταν το double speak της χούντας αλλά και το double think των Κυπρίων ιδεολόγων της Ένωσης.
Ο στόχος της χούντας του Ιωαννίδης ήταν πιο πεζός. Ήταν η επιβίωση του χουντικού καθεστώτος –που ένιωθε ότι απειλούνταν από μια ελεύθερη και δημοκρατική Κύπρο αλλά και από την Τουρκία στο Αιγαίο. Ανατρέποντας τον  «τραγόπαπα» αλλά κυρίως τον «κοκκινόπαπα», ο Ιωαννίδης πίστευε ότι προσέφερε υπερπολύτιμη εξυπηρέτηση στο κύριο πάτρωνα ύπαρξής του, την Ουάσιγκτον. Πίστευε ότι ως αντάλλαγμα της ανατροπής / δολοφονίας του Μακάριου (το 1964 ο τότε Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ George Ball είχε πεί “That son-of-bitch- Makarios will have to be killed before anything can be done in Cyprus”, η Ουάσιγκτον θα στήριζε το κλυδωνιζόμενο αθηναϊκό καθεστώς αλλά, ταυτόχρονα, θα ήλεγχε τις αντιδράσεις της Άγκυρας στην Κύπρο αλλά και στο Αιγαίο, όπου οι Τούρκοι άρχισαν τις προκλήσεις από το Νοέμβρη του 1973.
Το επιχείρημά μου αυτό, ότι κύριο μέλημα της ιωαννιδικής χούντας και κίνητρο για το πραξικόπημα ήταν η επιβίωση του καθεστώτος, έχω αναπτύξει σε βάθος στο τέυχος αρ. 194 Ιστορικά της Ελευθεροτυπίας (17 Ιουλίου 2003) «Οι Τρείς Μοιραίοι Άνθρωποι: Η Πολιτική Κατάσταση πρίν από την Εισβολή».

3. Ότι στόχος του πραξικοπήματος ήταν η διχοτόμηση
Και ναι και όχι.
Είναι γεγονός ότι οι δυο αθηναϊκές χούντες είχαν συμφιλιωθεί με τη διχοτόμηση, που όταν δεν την αποκαλούσαν «διπλή ένωση» την αποκαλούσαν «ένωση με ανταλλάγματα». Η διχοτόμηση ως «ιδεώδη λύση» (“ideal solution” ) υπήρξε και ο στρατηγικός στόχος της Ουάσιγκτον. Ήταν όμως η διχοτόμηση στόχος και της Άγκυρας, ώστε να «συνεργασθεί» με τις δυο χούντες για την επίτευξή της; Εδώ βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα άλλο κυρίαρχο μύθο, ότι η Τουρκία είχε και συνεχίζει να έχει ως στόχο τη διχοτόμηση. Μέχρι τον Αύγουστο του 1964, ναι. Από τότε όχι. Τον Αύγουστο του 1964 η Τουρκία απέρριψε το διχοτομικό σχέδιο Άτσεσον (ενώ η Ελλάδα το αποδέχθηκε, και εδώ έχουμε ένα άλλο κυρίαρχο μύθο ως προς το αντίθετο), διότι δεν απέδιδε στην Τουρκία κυριαρχία στη μισή (βόρεια) Κύπρο. Υπάρχει απόδειξη για του λόγου το αληθές. Είναι η απαντητική επιστολή του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών  Feridun Erkin  της 28ης Αυγούστου 1964, προς τον περιβόητο Αμερικανό «διαμεσολαβητή» των ΗΠΑ, Άτσεσον. Η επιστολή μιλά από μόνη της.
Το στρατηγικό μάθημα των Τούρκων από το 1964 ήταν ότι η διχοτόμηση κάθε άλλο παρά επέλυε το στρατηγικό της δίλημμα, δηλαδή την στρατηγική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο. Αντίθετα το επιδείνωνε. Έκτοτε οι Τούρκοι άλλαξαν στρατηγική. Επεδίωξαν και επιδιώκουν την ομοσπονδιοποίηση της Κύπρου με προαπαιτούμενο τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με μια αλα- τούρκα ομοσπονδοιοποίηση, ο γεωστρατηγικός έλεγχος της Κύπρου θα περάσει στην Τουρκία.
Μπορεί λοιπόν ο Ιωαννίδης να είχε στόχο τη διχοτόμηση. Όχι όμως και η Άγκυρα. Η εξέλιξη της τουρκικής εισβολής και η σημερινή θέση της Τουρκίας το αποδεικνύουν αυτό περίτρανα.
4. Ότι ο Μακάριος «αφέθηκε» από τη χούντα να «διαφύγει» από το Προεδρικό Μέγαρο στις 15 Ιουλίου
Περισσότερο από ανοησία.
Θυμηθείτε ότι ο Ιωαννίδης απαίτησε από τον Σαμψών το κεφάλι του Μούσκου. Όταν οι χουντικοί διαπίστωσαν ότι ο Μακάριος κατέφυγε στην Πάφο, έστειλαν άρματα μάχης στην πόλη εναντίον του (τα άρματα ήταν ακόμα εκεί όταν οι Τούρκοι χτυπούσαν την Κερύνεια). Επί χούντας, είχαν γίνει επανειλημμένες προσπάθειες δολοφονίας του, κάποιες εντυπωσιακές. Το παραμύθι ότι η χούντα δεν ήθελε να δολοφονήσει τον Μακάριο και γιαυτό δεν περικύκλωσε το Προεδρικό Μέγαρο αλλά άφησε ελεύθερο το πίσω μέρος για να διαφύγει, εφευρέθηκε για να καλύψει την ανικανότητα των χουντικών αξιωματικών. Οι φωτογραφίες του καταβομβαρδισμένου και κατεστραμμένου από το πυροβολικό της ΕΛΔΥΚ Προεδρικού Μεγάρου και οι δολοφονίες των υπερασπιστών του, συγκρούονται με την καταγέλαστη αυτή χουντική εκδοχή.

5. Ότι οι Αμερικανοί «εξαπάτησαν» τον Ιωαννίδη
Πράγματι.
Τον ξεγέλασαν αλλά γιατί και πώς; Όχι διότι του υποσχέθηκαν κάτι και δεν το τήρησαν, αλλά διότι ο Ιωαννίδης υπήρξε ψώνιο και κορόιδο. Ήταν ένας δικτατορίσκος της πλάκας που πίστευε ότι οι Αμερικανοί ήταν «αμερικανάκια» και ότι με λίγο θέατρο, κλωτσώντας ένα τραπέζι μπροστά στον Αμερικανό εκπρόσωπο Σίσκο, κλείνοντας το μάτι στους υποτελείς του, φωνάζοντας «με εξαπατήσατε», και απειλώντας με πόλεμο κατά της Τουρκίας, ότι ο εκπρόσωπος του αμερικανικού imperium θα «ψάρωνε», όπως τα ανθρωπάρια που τον περιστοίχιζαν με στολές Ελλήνων αξιωματικών.
Δικτατορίσκους όπως τον Ιωαννίδη, οι Αμερικανοί τους έτρωγαν με το κουτάλι μεταπολεμικά. Γνώριζαν την ψυχολογία τους και τα «χούγια» τους. Τους περιστοίχιζαν με στρατιωτικούς από το γραφείο του Στρατιωτικού Ακόλουθου και από το Σταθμαρχείο της CIA. Για τους Αμερικανούς ο Ιωαννίδης (όπως και ο Παπαδόπουλος) ήταν ένας δικτατορίσκος της κατηγορίας των “tin-pot dictators”, δηλαδή των «δικτατόρων της κατσαρόλας». Γνώριζαν και καλλιεργούσαν τις ανασφάλειές του και  του καθεστώτος, τις προκαταλήψεις και το μίσος του κατά του Μακάριου. Πράκτορες της CIA , όπως ο Ελληνο-Αμερικανός Γκάς Αβρακώτος, περηφανεύονταν ότι «διοικούσαν» την Ελλάδα. Γνώριζαν τους πραξικοπηματικούς σχεδιασμούς του Ιωαννίδη και έστελναν πολύ ενημερωμένες εκθέσεις στην Ουάσινγκτον. Η πιο πιθανή ερμηνεία του θεατρικού ξεσπάσματος  του Ιωαννίδη «μας εξαπατήσατε», κατά του Σίσκο στις 21 Ιουλίου, ήταν ότι κάποιος πράκτορας πιθανότατα ο Αβρακώτος να του είπε «προχώρα και είμαστε μαζί σου». Αν τον εξαπάτησαν, τον εξαπάτησαν κατά το ήμισυ. Διότι από τις 15 Ιουλίου μέχρι τις 20 που εισέβαλλαν  οι Τούρκοι, η Ουάσιγκτον στήριζε τη χούντα του Ιωαννίδη και τη χούντα του Σαμψών στην Κύπρο. Στις 17 Ιουλίου μάλιστα, η Ουάσιγκτον βρισκόταν στα πρόθυρα αναγνώρισης του Σαμψών, ενώ αρνείτο να κατηγορήσει την αθηναϊκή χούντα ως οργανωτή του πραξικοπήματος, αντίθετα με το υπόλοιπο κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Βρετανίας.
Η Ουάσιγκτον άλλαξε βιολί όταν μπήκαν οι Τούρκοι στο χορό με την εισβολή. Τότε ο Ιωαννίδης εγκαταλείφθηκε, αφού τους ήταν πλέον άχρηστος. Ήταν και επικίνδυνος εάν πυροδοτούσε πόλεμο με την Τουρκία. «Πουλήθηκε» έναντι της Τουρκίας. Τι πιο φυσιολογικό και αναμενόμενο; Αρχίζοντας από τα Σεπτεμβριανά στην Κωνσταντινούπολη το 1955, η Ουάσιγκτον πάντοτε υποστήριζε την Άγκυρα σε κάθε διαμάχη με της Αθήνα. Έτσι και το 1974. Η Ουάσιγκτον συνέχιζε, προκλητικά μάλιστα, να υποστηρίζει τον μιλιταρισμό της Άγκυρας ακόμα και  μετά τις 23 Ιουλίου  1974, όταν σε Αθήνα και Λευκωσία αποκαταστάθηκε συνταγματική τάξη. Όταν μετά και την δεύτερη εισβολή τον Αύγουστο, εκπρόσωπος του Κίσινγκερ (Anderson) ρωτήθηκε δημόσια γιατί η Ουάσινγκτον τηρούσε τόσο φιλοτουρκική στάση, η κυνική αλλά αποκαλυπτική απάντησή του ήταν,  «βάλτε την Ελλάδα στη θέση του Βελγίου και την Τουρκία στη θέση της Δ. Γερμανίας. Εσείς ποια χώρα θα υποστηρίζατε;». Δεν τον εξαπάτησαν απλά τον Ιωαννίδη οι Αμερικάνοι. Τον ταπείνωσαν και τον εξευτέλισαν και μαζί του ταπείνωσαν και εξευτέλισαν τον ελληνισμό σε Ελλάδα και Κύπρο. Αυτά συμβαίνουν όταν για επτά χρόνια μετατρέπεις τη χώρα σου σε σατραπεία και εσύ και η κλίκα σου λειτουργείς ως ανδράποδο. Αποφασίζουν άλλοι για σένα με βάση τα συμφέροντά τους. Όπως και τότε, έτσι και σήμερα, δυστυχώς.

35 σχόλια:

  1. Μικρή διόρθωση: Ο Γρίβας πέθανε τον Ιανουάριο του 1974 και όχι το 1973 όπως εκ παραδρομής αναφέρεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απο τα παραπάνω μπορούμε να βγάλουμε αρκετά συμπεράσματα,αλλά θα ήθελα να σταθώ στο πόσο εύκολο είναι για τον ξένο παράγοντα να θέτουν υπό τον έλεγχο τους τους ηγέτες της Ελλάδας.

    Και μακάρι να σταματούσε εκεί το κακό,αλλά δεν σταμάτησε,συνεχίζει μέχρι και σήμερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νομίζω ότι το άρθρο έχει ορισμένα κενά.. Γνώριζε ή δεν γνώριζε ο Μακάριος ότι θα γίνει πραξηκόπημα? Ειδοποιήθηκε από άτομα που είχαν γνώση ή όχι? Άν ειδοποιήθηκε γιατί δεν το σταμάτησε πρίν εκδηλωθεί? Ποιός επιτέλους θα μας πεί ποιούς είδε ο Μακάριος μετά την φυγή του από την Κύπρο και πρίν την άφιξη του στην Ν.Υ.?? Πόσο έδαφος είχαν καταλάβει οι Τούρκοι μέχρι τις 23 Ιουλίου και γιατί η Κύπρος έμεινε αβοήθητη από την μεταπολίτευση του Καραμανλή??? Τα ερωτήματα δεν έχουν τελειωμό και είναι αμείληκτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμμετείχε στον σχεδιασμό του ή αποδέχθηκε την εκτέλεση του πραξικοπήματος ο Μακάριος? Ήθελε να πετύχει ή να αποτύχει το πραξηκόπημα? Ποιοι το σχεδίασαν και ποιοι το εκτέλεσαν? Η χούντα του Ιωαννίδη ή η χούντα του Αβέρωφ/Καραμανλή?

      Διαγραφή
    2. Δυστυχώς ή πραγματικότητα ειναι πιό τραγική και απο τήν χειροτερη δυνατη απαντηση στά ερωτηματα σου....
      Στίς 13 τού μηνός στην εκπομπή του κυριου Μαζαρακη στίς 22:00 στα παρααπολιτικα, ειχε 3ωρο αφιέρωμα στην τραγωδια με καλεσμένους συμμετέχοντες στην αντισταση κατα του Αττίλα. Τά ξεκαθαρίσανε ΟΛΑ....
      Μπορεις να την βρείς στο αρχειο του σταθμου μονο που ώς ΠΑΓΙΑ τακτικη ειναι κομμενη μετα τίς 24:00. Εστω και έτσι θα καταλαβεις πολλα.....

      Διαγραφή
  4. Κατατοπιστικότατο και αυτό το άρθρο.

    Ενέχει και απάντηση για όσους επιμένουν να διαχωρίζουν τους Χουντικούς σε Καλούς - Κακούς, Ανεύθυνους και Υπεύθυνους της Εθνικής Καταστροφής:

    "Κατ΄εντολή της αθηναϊκής χούντας εφαρμόστηκε στην Κύπρο, η «στρατηγική της έντασης» - “strategy of tension” ώστε να δημιουργηθούν στην Κύπρο συνθήκες που θα δικαιολογούσαν πραξικόπημα. Αυτή υπήρξε η στρατηγική της χούντας στην Κύπρο από το 1967 μέχρι το 1974. Αυτή άρχισε να υλοποιείται από τον προ-πομπό της ΕΟΚΑ Β’, το Εθνικό Μέτωπο το 1969 (και αυτό δημιούργημα της χούντας) και συνεχίσθηκε από τον ιδρυτή της ΕΟΚΑ Β’, το 1971, τον Γ. Γρίβα. Ο τελευταίος αποπειράθηκε να ανατρέψει τον Μακάριο τον Φεβρουάριο του 1972 σε συνεργασία με τον Παπαδόπουλο και να τον δολοφονήσει ένα χρόνο αργότερα. Οι γριβικοί και η ΕΟΚΑ Β’ αυτοπαραμυθιάζονταν ότι λειτουργούσαν αυτόνομα από τη χούντα. Ωστόσο, η ταχύτητα με την οποία η ΕΟΚΑ Β’ πέρασε στον έλεγχο του Ιωαννίδη, μετά τον θάνατο του Γρίβα τον Ιανουάριο του 1974, αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο."

    - Θα χρειαζόταν βέβαια να είναι κάποιος εξαιρετικά καλόπιστος απέναντι στον Ιωαννίδη και τους συν αυτώ, για να πιστεύει πως δεν είχε ιδέα για την επιχειρησιακή προδοσία που έστειλε πίσω τα υποβρύχια, καθήλωσε τα αεροπλάνα στα Χανιά, διέλυσε την ΕΛΔΥΚ, και "ξέχασε να ενημερώσει" για την αεροπορική βοήθεια, ώστε να καταρρίπτουν οι Κύπριοι τα Ελληνικά Αεροπλάνα. νομίζοντάς τα για Τουρκικά.
    Πώς ο Ιωαννίδης και όλοι αυτοί οι Ανώτατοι Αξιωματούχοι - των οποίων τις παχυλές συντάξεις πληρώνουμε ως σήμερα, ήταν πεπεισμένοι πως η εισβολή ήταν μια άσκηση!.

    -Όσο για την διχοτόμηση- πάντα ήταν στα σχέδια, των Άγγλων ως "διαίρει και Βασίλευε"
    και των Τούρκων ως ενδιάμεσο στάδιο προς την Επικυριαρχία, δεδομένου κοματάκι δύσκολο να την υφαρπάξει κατευθείαν το 18% των Τουρκοκυπρίων, παρ' όλη την "αβάντα" της Συμφωνίας της Ζυρίχης.
    Άρα η Διχοτόμηση αποτέλεσε κοινό σταθερό σημείο αναφοράς για την επίτευξη των στόχων τους, η δυναμική των οποίων, κάθε άλλο παρά τυχαία, οδήγησε στα σημερινά δεδομένα, με αποκορύφωμα το σχέδιο Ανάν, αλλά και το 38ετές τέλμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ Βασίλης Χάσκας - Vasilis Haskas
    Σίγουρα υπάρχουν αρμοδιότεροι να σου απαντήσουν, θα ήθελα όμως να καταθέσω όσα έχουν περιέλθει στην αντίληψή μου:

    α) Γνώριζε ή δεν γνώριζε ο Μακάριος ότι θα γίνει πραξηκόπημα?
    ΑΠ: Σίγουρα γνώριζε και όπως καταθέτει στην ομιλία του στον ΟΗΕ, απευθύνθηκε επανειλημένα στην "Αθήνα", για να εισπράξει την επαναλαμβανόμενη απάντηση: Απόδειξέ Το, δεν αρκούν οι υποψίες σου!

    -- (Ειδοποιήθηκε από άτομα που είχαν γνώση ή όχι? Άν ειδοποιήθηκε γιατί δεν το σταμάτησε πρίν εκδηλωθεί?)
    -Μάλλον είχε κάνει προσπάθειες να τους αποδιοργανώσει, φυλακίζοντας πολλούς, που είναι και ο λόγος που δεν μπόρεσαν να διορίσουν Πρόεδρο και έχρισαν άρον- άρον το Σαμψών.

    β) Ποιός επιτέλους θα μας πεί ποιούς είδε ο Μακάριος μετά την φυγή του από την Κύπρο και πρίν την άφιξη του στην Ν.Υ.??

    ΑΠ: ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ? ΣΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ?

    γ) Πόσο έδαφος είχαν καταλάβει οι Τούρκοι μέχρι τις 23 Ιουλίου;
    ΑΠ: Ολη την Βόρειο γραμή σε βάθος 500μ περίπου, και πρίν θεωρηθεί λίγο, ήταν αγκίστρωση προς εμβάθυνση. Το Μετέωρο Βήμα του Αττίλα δλδ.

    δ) και γιατί η Κύπρος έμεινε αβοήθητη από την μεταπολίτευση του Καραμανλή???
    ΑΠ: Διότι Κύπρος κείται Μακράν, ως απεφάνθη ο Καραμανλής και ο Φάκελος της θα παραμείνει κλειστός Μέχρι να Κλείσουν τα Μάτια μας, για να μην εκτεθούν οι Υπερδυνάμεις και ο Εθνοηγέτης.

    ΟΡΑ:
    "Στις 3.30 τα χαράματα της 14ης του Αυγούστου 1974 τελειώνουν με πλήρη αποτυχία
    στη Γενεύη οι τριμερείς διαπραγματεύσεις (Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας) για την
    κατάσταση στην Κύπρο και το κυπριακό πρόβλημα.

    Μία ώρα αργότερα, τα τουρκικά
    αεροσκάφη βομβαρδίζουν Λευκωσία, Αμμόχωστο και άλλα σημεία της Κύπρου.

    Ο «Αττίλας 2» είχε ξεκινήσει. Από το μεσημέρι της 14ης του Αυγούστου, τουρκικά
    άρματα και ισχυρές δυνάμεις πεζικού αρχίζουν να κινούνται από Λευκωσία προς
    Αμμόχωστο, στα ανατολικά, και προς Λεύκα-Λιμνίτη, στα δυτικά.

    Το Πολεμικό
    Συμβούλιο, που συνεδριάζει στις 6 τα χαράματα υπό την προεδρία του Καραμανλή
    στην Αθήνα, διαπιστώνει την τραγική αδυναμία της Ελλάδας να συνδράμει
    στρατιωτικά την Κύπρο και έτσι οι ελληνικές αντιδράσεις περιορίζονται στο
    διπλωματικό τομέα. Μέχρι το βράδυ, η ελληνοκυπριακή αντίσταση έχει ουσιαστικά
    καταρρεύσει και τα οχυρά εγκαταλείπονται.
    Στις 15 του Αυγούστου, τα στρατεύματα
    του «Αττίλα» μπαίνουν στην Αμμόχωστο, στις 16 του Αυγούστου ο «Αττίλας 2» ολοκληρώνεται με την κατάληψη της Μόρφου."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο έδαφος είχαν καταλάβει οι Τούρκοι μέχρι τις 23 Ιουλίου;
      ΑΠ:Κατέλαβαν την Κυρήνεια και ενώθηκαν μέσω Αγίου Ιλαρίωνα με το θύλακα Λευκωσίας πριν τη συμφωνημένη εκεχειρία,νομίζω στις 22 Ιουλ/Ω14:00
      και γιατί η Κύπρος έμεινε αβοήθητη από την μεταπολίτευση του Καραμανλή???
      ΑΠ: γιατί οι Αρχηγοί Κλάδων είπαν ότι δε δύνανται,Γαλατσάνος,Αραπάκης,Παπανικολάου.

      Διαγραφή
    2. "....προεδρία του Καραμανλή στην Αθήνα, διαπιστώνει την τραγική αδυναμία της Ελλάδας να συνδράμει στρατιωτικά την Κύπρο..." Μόνο μέ μία προϋπόθεση άδυναμία, ὅτι "ἀνήκομεν εἰς τήν Δύσιν", ἀκόμη καί ὅταν ἡ δύση προτιμᾶ τήν Τουρκία (!).
      Σε αὐτήν τήν συλλογιστική κάτι λείπει, ὅτι ἄν φύγουμε ἀπό τήν κυριαχία τῆς Δύσεως, ἔστω γιά λίγο, ὅταν προτιμᾶ τήν Τουρκία, θά ἔλθουν στήν ἐξουσία οἱ "ἄλλοι' ἐντός τῆς Ἐλλάδος... Παραμύθια τῆς χαλιμᾶς καί ἀνασφάλειες ἀνικάνων ἐξουσιομανῶν ἡγετῶν, πού ξέρουν ὅμως ὅτι λόγῳ ἀνικανότητος ἄν ἀσκήσουν πραγματική πολιτική, κινδυνεύουν ἄν τολμήσουν ὁ,τιδήποτε!
      Οἱ σημερινοί τό ξέρουν ἔστω αὐτό; Ἤ κινδυνεύουμε καί ἐπ' ἀόριστον νά μήν περνᾶνε τήν ἐξουσία σέ ἱκανοτέρους τους, καί νά τό παίζουν κάθε τόσο ὡς μαθητευόμενοι μάγοι;
      Ὀ Γεώργιος Μαῦρος,
      εἶχε τήν ἀπάντηση στό ἀνόητο ἀνωτέρω δίλημμα μεταξύ... "Βελγίου καί Γερμανίας" πού ἔλεγαν οἱ ΗΠΑ τότε (καί τώρα;). Ἔλεγε: "ὁ Ζίβκωφ εἶναι φίλος μου", καί ἔλεγε, "ἄν φύγει ἡ Ἑλλάδα, χἀνει ὅλη τήν σημασία της ἡ Τουρκία....". Γι'αὐτό, λύσσαξε ὁ Κίσσινγκερ νά τόν ἐξουδετερώσει. Ὄχι διότι θά τά ἔκανε αὐτά, ἀλλά διότι λέγοντάς τα ὅπου δεῖ, θά διέκοπτε τήν χειραγώγηση τῶν ΗΠΑ καί τῶν ΝΑΤΟϊκῶν ὑπέρ τῆς Τουρκίας ἀπό τόν Κίσσινγκερ καί τήν τότε σία....

      Διαγραφή
  6. Ϊσως να παρέλειψα ανάμεσα στις γραμμές την ουσία του κειμένου, οπότε παραθέτω ξανά, ως προς την αβοήθητη Κυβέρνηση Καραμανλή και το ποσοστό κατάληψης του Κυπριακού Εδάφους:

    ΑΤΤΙΛΑΣ 2 (ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1974)
    Στις 3.30 τα χαράματα της 14ης του Αυγούστου 1974 τελειώνουν με πλήρη
    αποτυχία στη Γενεύη οι τριμερείς διαπραγματεύσεις (Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας)
    για την κατάσταση στην Κύπρο και το κυπριακό πρόβλημα. Μία ώρα αργότερα, τα
    τουρκικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν Λευκωσία, Αμμόχωστο και άλλα σημεία της
    Κύπρου. Ο «Αττίλας 2» είχε ξεκινήσει. Από το μεσημέρι της 14ης του Αυγούστου,
    τουρκικά άρματα και ισχυρές δυνάμεις πεζικού αρχίζουν να κινούνται από Λευκωσία
    προς Αμμόχωστο, στα ανατολικά, και προς Λεύκα-Λιμνίτη, στα δυτικά. Ο
    "εθνάρχης" Κωνσταντίνος Καραμανλής δηλώνει το 1974 "Η Κύπρος είναι μακρυά",
    δηλαδή μερικά λεπτά για τα F-4 Phantom II και τα A-7 Corsair... ενώ κατά την
    ανακωχή, και την ανοχή των "εθναρχών" έγινε η δεύτερη επίθεση στο νησί και οι
    Τούρκοι πλέον κατακτούν το 37% της Κύπρου ενώ μέχρι τότε κατείχαν ένα πολύ
    μικρό μέρος του εδάφους 4%!.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μία μικρή διόρθωση: τα Α-7 Corsair, η Πολεμική Αεροπορία τα παρέλαβε το 1975.
      Και μία επισήμανση: κάποιοι από τους αρχηγούς Γενικών Επιτελείων, παρέμειναν στη θέση τους και μετά τη μεταπολίτευση. Ναι ακριβώς, αυτοί που εγκατέλειψαν την Κύπρο στη μοίρα της...

      Διαγραφή
    2. Ο Αραπάκης στο βιβλίο του τελείως ανερυθρίαστα καλύπτεται πίσω απο την εκδούλευση που έκανε στον Καραμανλή - ίσως για αυτό διατηρήθηκε με τον Παπανικολάου. Αυτοί οι τύποι αντί να κατηγορηθούν για εσχάτη προδοσία έτυχαν μεταχείρισης Ναυάρχων και Πτεράρχων και ουδείς τους άγγιξε ποτέ. Ο δε Γκιζίκης που έμεινε στο απυρόβλητο παρότι ΟΛΑ έγιναν με την συναίνεση του, έζησε ως τ.Πρόεδρος Δημοκρατίας - απολαμβάνων όλα τα ευεργετήματα αυτής της ιδιότητας. Ποιάς Δημοκρατίας ; Αυτής που δημιουργήθηκε με το πραξικόπημα του Ιωαννίδη;
      Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ!

      Διαγραφή
    3. Ορθά κ Δημητριάδη!Έτσι ακριβώς είναι.

      Διαγραφή
    4. Επιχειρησιακά πάντως και χωρίς να μπαίνω καθόλου στην πολιτική πτυχή η Κυπρος τοτε έκειτο μακράν όντως. Τα περίφημα F4 στα οποία αναφέρεται η κα Georgia Eleonor που μονο η ΠΑ διέθετε & συνιστουσαν σοβαρή υπεροπλία έναντι της ΤΗΚ ειχαν περιορισμένο επιχ/σιακό χρόνο & φορτίο για την απόσταση Κρήτη - Κύπρος. Σταθμευαν τότε εδώ στο Ηράκλειο. Παρ όλα ταυτα επιχειρήθηκε μια έξοδος η οποία ανακόπηκε απο αμερικανικό αεροπλανοφόρο μεσοπέλαγα. Μάλιστα το ενα σκάφος που επέλεξε να επιχειρήσει προσγείωση χωρίς να απορρίψει το φορτίο (οπλισμό-καύσιμα) κάηκε πάνω στο διάδρομο...

      Διαγραφή
    5. Ὁ Γκιζίκης κινηθηκε σωστά, μέχρι πού ἔκανε τό λάθος νά ἀκούσει τόν Ἀβέρωφ ἀντί νά σταθῆ μέ τό ἀπαραίτητο σθένος δίπλα στόν Κανελλόπουλο, λόγος ἄλλωστε πού εἶχε δεχθῆ τό ἀξίωμα τῆς χούντας, οὕτως ὤστε νά ἐξομαλυνθῆ πολιτικῶς ἡ κατάσταση. Ὁ νοῶν νοείτω.
      - Φαίνεται φοβήθηκε τήν πολιτική-στρατηγική ἀπειρία τοῦ Κανελλόπουλου ὡς "δεξιοῦ" , καί τό ἤδη ἐκδηλωθέν δυναμικῶς ἀπροσδόκητο γιά ἕναν στρατιωτικό τοῦ τότε, ἀλλά διορατικότατο, τῶν κινήσεων Γεωργίου Μαύρου, πρός ἀνατροπή τῶν κινήσεων Κίσσνγκερ. Αὐτά ὑπερέβαιναν τίς σταθερές τοῦ κόσμου τοῦ Γκιζίκη, ἀλλά αὐτά χρειάζονταν τότε.
      Ὅπως χρειάζονται καί τώρα, ἀλλά ὄχι ἀπό ἄπειρους.

      Διαγραφή
    6. Η Κύπρος δεν ήταν μακριά για τις ένοπλες δυνάμεις της εποχής.Μετα λόγου γνώσεως άν τα f-4 πετούσαν μόνο μία φορά και άφηναν το φορτίο τους τις τρείς πρώτες μέρες ή νύχτες της εισβολής,οι Τούρκοι θα είχαν μαζέψει ότι θα είχε απομείνει και θα φεύγανε και κολυμπώντας.Το πρόβλημα ήταν και είναι πρωτίστως ΠΟΛΙΤΙΚΟ.

      Διαγραφή
  7. Georgia, το κυπριακό ο εθνάρχας το είχε πάρει εργολαβία με τον Αβέρωφ επί Ε.Ρ.Ε. από το '58 (Ζυρίχη) και ολοκλήρωσαν το ρόλο τους στο θέμα επί Ν.Δ. το '74...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Georgia Eleonor
    στείλε μας το e-mail σου στο info@infognomon.gr, το ζητάει ένας φίλος του ιστολογίου, να σου στείλει κάτι για την εισβολή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μια παρατήρηση σχετικά με το 5: Είναι κανόνας πως όταν αναμετρώνται ένας επαγγελματίας με έναν ερασιτέχνη, νικητής θα είναι ο πρώτος. Στην πολιτική "επαγγελματίας" θεωρείται αυτός που λειτουργεί με γνώμωνα την στρατηγική και εφαρμόζει τις αρχές της θεωρίας αποφάσεων. Αντίθετα ο "ερασιτέχνης" πολιτικός αγνοεί όλα τα παραπάνω (πολιτικάντης). Δυστυχώς υπάρχει και μια Τρίτη κατηγορία πολιτικών που συνδυάζει στοιχεία από τις δυο ανωτέρω αλλά λειτουργεί με αμοραλισμό και γνώμωνα την ιδιοτέλεια και την ικανοποίηση των κενόδοξων προσωπικών τους οραμάτων. Αυτοί είναι οι πιο επικίνδυνοι από όλους (και σε καμία περίπτωση δεν θεωρούνται εθνάρχες)....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ουδείς αναφέρθηκε στο όνομα "Κομπόκης". Είναι άτομο "κλειδί" και δεν το άγγιξε κανείς.
    Ο Μακαριος πίστευε ότι δεν θα τον ανέτρεπε κανείς. Απόδειξη η συνομιλία του με τον Τομπάζο και τον Σημαιοφορίδη, όταν πήγαν να τον προειδοποιήσουν.
    Ο Σαμψών δεν συνελήφθη κατά το Πραξικόπημα. Με το αυτοκίνητό του περισυνέλλεξε 4 άνδρες του 70 ΤΜΧ που είχαν σταλεί να κόψουν ξύλα κοντά στην φάρμα του και για να τους προστατεύσει από πιθανή ενέδρα εκ μέρους αντιδρώντων στο Πραξικόπημα (οι οποίοι ενδεχόμενα να τους πυροβολούσαν βλέποντας στολή Εθνοφρουρού και δη άοπλου) οι οποίοι είχαν στην ευρύτερη περιοχή Ν.Λευκωσίας πάρει τα κυνηγετικά (ασχετα αν δεν έγινε τελικά τιποτα). Τους μετέφερε στην Αεροπορική Βάση όπου ο Διοικητής της Βάσης αρνήθηκε να τους παραλάβει. Ο Σαμψών από το τηλέφωνο επικοινώνησε με το ΓΕΕΦ (η αεροπορική βαση διέθετε κόκκινο τηλεφωνο επικοινωνιας με το ΓΕΕΦ)όπου τους ανέφερε το γεγονός και από εκεί πήρε την εντολή να τους μεταφέρει στο BMH. Εκεί ο Γεωργίτσης - αφού είχαν κάνει πίσω κάποιοι που γνώριζαν για το Πραξικόπημα - και δεν ανέλαβαν την Ηγεσία - όντας με στολή εκστρατείας και γνωρίζοντας τον Σαμψών και την απήχηση που είχε η μορφή του στον χώρο των λεγόμενων "Εθνικοφρόνων" του ζήτησε να βρει μια γραβάτα και ένα σακκάκι και να πάει να ορκιστεί.
    Αυτό το επιβεβαιωσε ο Γεωργίτσης αλλα χωρίς να κατονομάσει ποιοί γνωριζαν για το Πραξικόπημα και τελικά υπαναχώρησαν.
    Είναι ορθό αυτό που αναφέρθηκε παραπάνω περί αντίδρασης Ιωαννίδη (μαρτυρία Καρακώστα) και Kissinger (αρχείο State Dpmt file Greece-Cyprus-Turkey volume 1966-1975 doc 88)στην τοποθέτηση Σαμψών ως ΠτΚΔ των Πραξικοπηματιών. Επίσης είναι αλήθεια οτι οι σχέσεις του Σαμψών με τον Λ.Παπαδόπουλο ήταν κάκιστες.
    Ενα άλλο ερώτημα που δεν μπορεί να το απαντήσει κανείς είναι διπλό αλλά με το ίδιο νόημα:
    1. Πως ο Κομπόκης - ικανότατος καταδρομέας αξιωματικός κατά κοινή ομολογία - δεν προεβλεψε να περικυκλώσει το Προεδρικό ωστε να μην ξεφύγει ο Μακάριος;
    2. Οσοι σχεδίασαν το Πραξικόπημα γιατί άφησαν τον Μακάριο να πάει στο Προεδρικό από το Τρόοδος και δεν του έστησαν ενέδρα πχ μπροστά στο Στρατόπεδο της 23 ΕΜΑ (των τεθ/νων του Ανχη Λαμπρινού);
    Τα πράγματα είναι πολύ πιό περίπλοκα από τον τρόπο που τα εμφανίζουν κάποιοι επηρεασμένοι από κομματική ή πολιτική τοποθέτηση.
    ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΤΟΥ ΒΛΕΠΩ όλοι να αναφέρονται στην αποδεδειγμένα ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ σταση της Χούντας του Ιωαννίδη αλλά κανείς δεν αναφέρεται στα αποδεδειγμένα πλέον λάθη του Μακαρίου από το 1964 έως και το 1974.
    Τέλος περί Καραμανλή ο λόγος. Κανείς δεν αναφέρεται στην συνομιλία του με τον Κληρίδη όπου τον ενημέρωσε ότι η Ελλάς δεν θα επέμβει. Η συνομιλία βγήκε στην δημοσιότητα. Κανείς δεν της έδωσε την προσήκουσα σημασία. Και είναι και αυτή το κλειδί-απαντηση σε πολλά ερωτηματικά.
    Ευχομαι να συνέβαλα σε κάτι με αυτή την παρέμβαση. Ευχαριστώ για την ανοχή σας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο ικανότατος Κομπόκης,πώς έδρασε μετά τις 20 Ιουλίου;

      Διαγραφή
    2. Συμμερίζομαι τις απορίες σας. Ο Κομπόκης σήμερα είναι εν ζωή; Έχει μιλήσει;

      Διαγραφή
    3. αποδεδειγμένα πλέον λάθη του Μακαρίου από το 1964 έως και το 1974.
      μπορεις να τα επαριθμυσης παρακαλω

      Διαγραφή
    4. Ο Κομπόκης έδωσε διαταγή στις μοίρες καταδρομών, άμεσα,να χτυπήσουν,όπως και έκαναν σύμφωνα με τα σχέδια.Οι Τούρκοι δεν ξεχνούν τον Αγ.Ιλαρίωνα.Ομως ένα σύστημα άμυνας που υπονομεύεται καίρια, δεν διασώζεται από μερικούς μαχητές ,όσο ήρωες κι αν είναι.

      Διαγραφή
    5. Όσοι εν ώρα πολέμου διαφωνούν πολιτικά...,σκέπτονται στρατηγικά...,αμφιβάλλουν για το δίκαιο του αγώνα...δεν συντάσσονται γιατί βλέπουν ξένους δάκτυλους... είναι προδότες και σαν τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται είτε εκείνη την ώρα του αγώνα είτε κατά την ώρα του απολογισμού που θα είχαν το δικαίωμα να μιλάνε εφόσον είχαν συνταχθεί και αγωνιστεί.

      Διαγραφή
  11. Έχω αμφιβολίες για το 4, ότι δηλαδή ο Μακάριος ξέφυγε απο τους πραξικοπηματίες. Κατ αρχήν, οι μονάδες που επιχείρησαν εναντίον του Προεδρικού Μεγάρου ήταν οι Μοίρες Καταδρομών της ΕΦ, νομίζω η 31ΜΚ, οι οποίες έκαναν μεγάλα χουνέρια στους Τούρκους μία εβδομάδα μετά (στον Άγιο Ιλαρίωνα). Συνεπώς, δεν νομίζω ότι ήταν ανίκανοι. Ο διοικητής Καταδρομών του ΓΕΕΦ τότε, ήταν ο Σχης Κομπόκης,του οποίου η σύζυγος ήταν Δανέζα και ήταν στην αυλή της βασίλισσας Άννας Μαρίας. Ως γνωστόν, ο βασιλιάς είχε άριστες σχέσεις με τον Μακάριο. Επομένως, υπάρχει και η άποψη, ότι, με παρέμβαση Κομπόκη, ο Μακάριος αφέθηκε να διαφύγει. Δεν νομίζω ότι ήταν τόσο ανόητοι. Αλλα κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος με όσα γίναν τότε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από τα βιβλία και τις διαλέξεις σας τα γνωρίζω αυτά Κε Δημητριάδη.

      Διαγραφή
  12. Καταθέτοντας το σχόλιό μου θα ήθελα να σταθώ σε δυο σημαντικά σημεία που αφορούν τη στρατηγική:
    1ο Στρατηγική των τούρκων στο κυπριακό
    Οι Τούρκοι «επεδίωξαν και επιδιώκουν την ομοσπονδοποίηση της Κύπρου με προαπαιτούμενο τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με μια αλα- τούρκα ομοσπονδοποίηση, ο γεωστρατηγικός έλεγχος της Κύπρου θα περάσει στην Τουρκία».
    2ο Στρατηγική του ελληνικού κράτους στο κυπριακό
    «Αυτά συμβαίνουν όταν για επτά χρόνια μετατρέπεις τη χώρα σου σε σατραπεία και εσύ και η κλίκα σου λειτουργείς ως ανδράποδο. Αποφασίζουν άλλοι για σένα με βάση τα συμφέροντά τους. Όπως και τότε, έτσι και σήμερα, δυστυχώς.»
    Εκτιμώ ότι το νεοελληνικό κράτος δεν έχει δημιουργήσει - ακόμη και σήμερα - τους αναγκαίους θεσμούς χάραξης εθνικής στρατηγικής, καθόσον κανένα «προτεκτοράτο»(«ιδιόμορφο προτεκτοράτο», σύμφωνα με τον Ευάγγελο Βενιζέλο) δεν τους χρειάζεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μια παρατήρηση σχετικά με το 5: όταν ένας επαγγελματίας αντιμετωπίζει στο αντικείμενο του έναν ερασιτέχνη είναι δεδομένο ότι θα κερδίσει. Στην πολιτική, σε υψηλό επίπεδο, οι επαγγελματίες λειτουργούν στο πλαίσιο στρατηγικών σχεδιασμών και εφαρμόζοντας σε κάθε περίπτωση την θεωρία αποφάσεων. Αντίθετα οι ερασιτέχνες αγνοούν όλα τα ανωτέρω. Αυτοί συνήθως μετατρέπονται από τους πρώτους σε χρήσιμους αναλώσιμους. Υπάρχει και μια άλλη κατηγορία πολιτικών όμως πολύ πιο επικίνδυνη για τους πολιτες τους. Αυτοί παρόλο τον αμοραλισμό που τους διέπει, χάριν της προπαγάνδας και του λαϊκισμού καταφέρνουν να έχουν λαϊκό έρεισμα και χρησιμοποιούνται από τους "επαγγελματίες" των ηγεμονικών δυνάμεων για να εφαρμόζουν και να ολοκληρώνουν τα καταστρεπτικά σχέδιά των, σε καθεστώς ομαλότητας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ο κ.Καλντεριδης μαλλον έγραψε αυτο το αρθρο για να πάρει διαπιστευτήρια ¨δημοκρατη¨.Βλεπει ¨δικτακτορισκους¨ και ¨ανθρωπακια¨ δεν βλέπει κυβέρνηση και χώρα.Ο Ιωαννιδης ηταν αρχηγός της ΕΣΑ.Δεν ηταν προθυπουργος δεν ηταν υπουργός άμυνας δεν ηταν αρχιστράτηγος.Ηταν ο ¨Τσοχατσοπουλος¨ της χούντας.Πληρωσε για να την βγάλουν καθαρή οι υπεύθυνοι.Βεβαια δεν δικαστηκε για τα γεγονότα της Κύπρου......Για αυτο και δεν άνοιξε και ο φάκελος......Το ¨συνταγματικο τοξο¨με αυτο το αρθρο σου συγχωρεί τα παντα και σε καλός ορίζει.Οι λίστες των εχουν ανάγκη απο επονυμους στρατιωτικούς,ιδίως οταν ειναι αθλητικοί και καλοί στην κολοτουμπα.Η βουλη σε περιμένει ......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το άρθρο το έγρραψε ο Μάριος Ευρυβιάδης, καθηγητής πανεπιστημίου και ένας από τους πιο τίμιους Έλληνες της Κύπρου. Αγνός αγωνιστής.
      Δημητρίου, όταν σχολιάζεις, να είσαι πιο σοβαρός και να σέβεσαι πρώτα απ' όλα τον εαυτό σου.

      Διαγραφή
  15. Η πληροφορία που είδε το φώς της δημοσιότητας κατά την εξέταση των γεγονότων από την κυπριακή βουλή η οποία κατά τον κ.Σιζόπουλο είναι διασταυρωμένη και αδιαμφισβήτητη.Οτι δηλαδή ο Σαμψών,λίγες μέρες πρίν το πραξικόπημα βρισκόταν μυστικά στην Αθήνα και συναντήθηκε με τον Ιωαννίδη στο σπίτι του Λαμπράκη στον Πόρο πώς αξιολογείται;Ποιά ήταν η καταγωγή του Σαμψών.Γιατί υπήρξε αυτή η εξόφθαλμα σκανδαλώδη αντιμετώπιση των αρχηγών των Γενικών επιτελείων αλλά και του αρχηγού του ΓΕΕΦ από τη δημοκρατία;Γιατί διατάχθηκε η καταστροφή των αρχείων των πεπραγμένων από τον Αβέρωφ;Ποιoύς εξυπηρετούσε;Δείτε ξανά σας παρακαλώ τις 2εκπομπές που αφορούν το φάκελο της Κύπρου στο κουτί της Πανδώρας προσεκτικά,ιδιαίτερα οταν μιλούν στρατιώτες γι΄αυτά που έζησαν σαν οδηγοί διοικητών σχηματισμών.Κ.Δημητριάδη εχω μελετήσει το βιβλίο σας,τα σέβη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Σημειώστε και έναν έκτο μύθο που αφορά όμως γενικότερα το κυπριακό και όχι το πραξικόπημα.Μύθος<>.Η ελληνική μεραρχία διασφάλιζε την ακαιρεότητα της Κύπρου,δεν ήταν όμως απαραίτητη για την άμυνα της σε ενδεχόμενη τουρκική εισβολή.Δηλαδή κάλιστα οι δυνάμεις που υπήρχαν μετά την απόσυρση της μεραρχίας ήταν υπεραρκετές να αντιμετωπίσουν οτιδήποτε αποπειράτο να πράξει η γείτονα, δεδομένου των συσχετισμών της εποχής.Αρκεί να τις άφηναν.Σωστά κ.Καλεντερίδη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ο μύθος που δεν γράφηκε είναι οτι η χούντα απέσυρε τη μεραρχία και άφησε την Κύπρο ευάλωτη στην καλύτερη περίπτωση, ανυπεράσπιστη στη χειρότερη σε τουρκική εισβολή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.